wopr

Poduszkowce ratują życie w całym kraju

W 2010 r. krakowski WOPR otrzymał od władz miasta nowy poduszkowiec. Rozwija prędkość 60 km/h, może poruszać się po wodzie, bagnach, mokradłach, śniegu, sypkim piasku, terenach o rozmiękłym lub skażonym podłożu.

Takie funkcje umożliwia napęd poduszkowy, dzięki któremu łódź nie tyle płynie co unosi się nad wodą czy lądem. Jest niewywracalny i nie zatapialny

Pozwala przetransportować ofiarę wypadku do brzegu bez wstrząsu. Uprawnienia do kierowania nim otrzymali 3 strażacy i 5 ratowników, ich liczba ma się zwiększać.

Łódź może się poruszać z prędkością do 100 km/h na lądzie, ze względów bezpieczeństwa ograniczono ją jednak do 60 km/h. Pomimo powszechnego zastosowania przeszkodę stanowią dla niego stopnie wodne na Wiśle w Dąbiu i stopień Kościuszko, przeszkody musiałby omijać po lądzie.

Krakowski WOPR zdecydował się poruszyć temat poduszkowca po jednej z ostrych zim, po której nastąpiły wiosenne roztopy a potem letnie powodzie i wylewy. Ratownicy dzielą się poduszkowcem ze strażakami.

Mazurskie Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe od 2005 r. dysponuje nowoczesnym poduszkowcem skonstruowanym przez Instytut Lotnictwa w Warszawie. PRP-560 działa w warunkach zimowych i letnich, waży około 1 tony i rozwija prędkość 55 km/h. Pokonuje przeszkody do 30 cm wysokości, porusza się po kruchym lodzie, lądzie, wodzie, rozlewiskach i bagnach a także wszędzie tam, gdzie nie można dotrzeć łodzią lub samochodem.

Kadłub zbudowano w ten sposób, aby pojazd działał nawet w wypadku awarii układu napędowego lub uszkodzenia fartucha, może przewieźć w sumie pięć osób. Składa się z części załogowej czyli zabudowanej kabiny z laminatów, wyposażonej w panoramiczną szybę przednią i odsuwanymi, bocznymi drzwiami. Na tylnych siedzeniach można ułożyć nosze z rannym.

Posiada szyberdach i dwa reflektory dużej mocy, oświetlenie nawigacyjne do poruszania się w nocy. Silnik posiada moc 130 KM (pojemność 2 l), przenoszona jest poprzez sprzęgło tarczowe cierne i przekładnię pasową zębatą na obroty wentylatorów. Osiowy wytwarza ciąg a odśrodkowy zasila poduszkę powietrzną. Drugą ważną częścią jest fartuch workowy, jednokomorowy o dużej stabilności poprzecznej i podłużnej, wykonany z tkaniny łodziowej o zwiększonej odporności na ścieranie i inne uszkodzenia mechaniczne. Poduszkowiec posiada ster pionowy, nadający kierunek oraz poziomy – wysokości, kieruje się nimi za pomocą kierownicy i dźwigni.

Psy ratownicy w WOPR

O tym że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka, nikogo nie trzeba przekonywać. Zwłaszcza pracowników Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego w licznych oddziałach na terenie całego kraju.

Szkolenie psów odbywa się według przyjętego przez daną szkołę programu, następnie ich umiejętności są weryfikowane podczas egzaminów. Klasę szczeniąt tworzą psy w wieku 6 miesięcy, klasa młodzieży mieści się w przedziale od 12 do 18 miesięcy, po ukończeniu 15 miesiąca psy dzielone są na 4 klasy.

Aby przejść z jednej klasy do drugiej, pies musi zdać egzamin, uzyskać wymaganą liczbę punktów oraz zaliczyć wszystkie ćwiczenia. Zadania obejmują na przykład aport z brzegu, skok do wody z łodzi i przypłynięcie do brzegu, w klasach wyższych holowanie łodzi do brzegu.

W klasie czwartej pies musi uratować dwie osoby znajdujące się około 30 m od brzegu, jedna udaje nieprzytomną, druga wzywa pomocy. Psi ratownik powinien podpłynąć do osoby krzyczącej, pozwolić się chwycić za kamizelkę a następnie podpłynąć do nieprzytomnego i chwytając za rękę doholować do brzegu.

Szkolenie jest stosunkowo drogie i trwa przynajmniej 2 lata, z drugiej strony labradory czy nowofundlandy potrafią zastąpić kilku ratowników, są też bardziej odporne na warunki atmosferyczne od ludzi.

Niestety w Polsce jest zaledwie 45 psich ratowników we wszystkich służbach, głównie nowofundlandy, chociaż rośnie liczna labradorów dzięki ich sile, odwadze i zamiłowaniu do kąpieli.

W samym WOPR pracuje 25 czworonogów: labradory, owczarki niemieckie i duże, szwajcarskie psy pasterskie. Pomagają ludziom już przeszło 30 lat, a ich przewodnicy nie wyobrażają sobie pracy bez psiego przyjaciela. Razem z człowiekiem są w stanie doprowadzić do brzegu nawet trzech tonących, sam ratownik mógłby pomóc zaledwie jednej osobie. Dzięki potężnym szczęką pies potrafi holować po wodzie łódź ważącą nawet 2 tony!

Psy pracują nie tylko w oddziałach ratownictwa wodnego ale także lawinowego i straży pożarnej. Dzięki doskonałemu węchowi mogą odszukać osoby zasypane przez gruz zawalonego budynku lub pod lawiną.

W aspekcie prawnym wykorzystywanie psów ratowniczych reguluje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 4 lutego 2005 r. w sprawie zwierząt wykorzystywanych w akcjach ratowniczych, nie ujmuje jednak psów w ratownictwie wodnym, co stwarza utrudnienia w ich codziennej pracy.

Warto zostać ratownikiem II

Aby rozpocząć kurs Ratownika Wodnego kąpielisk i wód śródlądowych należy skończyć 18 lat, posiadać stopień ratownika WOPR, ważne zaświadczenie o ukończeniu kursu Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy. Mieć ważną legitymację WOPR z zaświadczeniem lekarskim o braku przeciwwskazań do pracy w charakterze ratownika. Oprócz tego patent sternika motorowodnego lub stermotorzysty i inny patent lub uprawnienie przydatne w ratownictwie wodnym. Przed rozpoczęciem kursu należy odbyć 100 godzin stażu ratownika WOPR, w tym 50 na kąpielisku śródlądowym.

Sprawdzian obejmuje przepłynięcie 50 m kraulem ratowniczym w czasie mniej niż 50 sekund, 400 m stylem dowolnym w czasie mniej niż 8 sekund oraz 25 m pod wodą i wydobycie 3 przedmiotów leżących w promieniu 5 m od siebie na głębokości od 2 do 4 m.

Uprawnienie pozwalają na wykonywanie pracy ratownika WOPR, udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy, pełnienie funkcji kierownika zespołu ratowników na kąpieliskach i otwartych wodach śródlądowych.

W przypadku Ratownika Wodnego kąpielisk morskich, wymagania są podobne jak w przypadku Ratownika Wodnego kąpielisk i wód śródlądowych, z wyjątkiem odbycia 100 godzin stażu, w tym 50 na kąpielisku morskim. Kurs uprawnia do pracy jako ratownik WOPR, udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz pełnienia funkcji  kierownika zespołu ratowników na kąpieliskach, przybrzeżnych i wewnętrznych wodach morskich.

Kolejnym stopniem jest Starszy Ratownik WOPR. Aby rozpocząć kurs należy skończyć 19 lat, posiadać stopień ratownika WOPR, ważną legitymację WOPR z zaświadczeniem lekarskim o braku przeciwwskazań o zdolności do pracy w charakterze ratownika.

Potrzebny staż obejmuje 200 godzin pracy jako ratownik WOPR, w tym 50 godzin na wodach śródlądowych, 50 godzin na wodach morskich oraz 50 godzin na pływalniach (parkach wodnych). Dodatkowo opinię instruktora upoważnionego przez prezesa jednostki wojewódzkiej WOPR, dwa patenty lub uprawnienia przydatne w ratownictwie wodnym (potrzebne są oryginały dokumentów), wypełnioną kartę kandydata na kurs przygotowujący – formularz jest dostępny na stronie internetowej WOPR.

Stopień uprawnia do samodzielnej pracy na kąpieliskach, pływalniach, parkach wodnych, podczas zorganizowanych form wypoczynku, prowadzenia szkoleń podstawowych, asystowania na kursach przygotowujących na stopień młodszego ratownika, kierowanie zespołem ratowników WOPR.

Warto zostać ratownikiem

Według regulaminu pierwszym stopniem jaki należy otrzymać, aby móc zostać ratownikiem jest Młodszy Ratownik WOPR. Stopnie mają ograniczenia wiekowe.

Obecnie obniżono nieco wymagania na Młodszego Ratownika. Aby rozpocząć kurs należy mieć skończone 12 lat, być członkiem WOPR, posiadać kartę pływacką lub specjalną kartę pływacką. Potrzebna będzie także pisemna zgoda opiekuna oraz zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do odbycia kursu. Młodszy Ratownik może pracować pod nadzorem w parkach wodnych, na pływalniach, kąpieliskach, śródlądowych obszarach wodnych i zorganizowanych formach wypoczynku.

Aby zostać ratownikiem należy ukończyć 16 lat, zdobyć stopień młodszego ratownika, legitymację członkowską WOPR z zaświadczeniem lekarskim, kartę pływacką (żółty czepek) oraz patent lub uprawnienie przydatne w ratownictwie wodnym. Może to być na przykład patent sternika lub płetwonurka.

Sprawdzian wstępny obejmuje przepłynięcie 100 m stylem dowolnym, na piersiach, w czasie poniżej półtorej minuty oraz przepłynięcie pod wodą 15 m bez łamania powierzchni.

Ratownik może samodzielnie pracować w parkach wodnych, na pływalniach, kąpieliskach, śródlądowych obszarach wodnych, podczas zorganizowanych form wypoczynku, może prowadzić szkolenia na poziomie podstawowym.

Ratownik Wodny Pływalni musi mieć ukończone 18 lat, stopień ratownika, ważny kurs Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy, ważną legitymację WOPR i zaświadczenie lekarskie o zdolności do pracy w charakterze ratownika ((ważne w tym roku kalendarzowym), dwa patenty lub uprawnienia przydatne w ratownictwie wodnym. Wymagany jest staż 100 godzin jako ratownik WOPR, w tym 50 na pływalni lub parku wodnym.

Kurs w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy reguluje rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 marca 2007 r. i wiąże się z ustawą z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Obejmuje między innymi psychologiczny aspekt wsparcia poszkodowanego i medyczne czynności ratunkowe.

Sprawdzian na ten stopień obejmuje przepłynięcie 50 m kraulem ratowniczym w czasie poniżej 50 sekund, 400 m stylem dowolnym poniżej 8 sekund oraz 25 m pod wodą i wydobycie 3 przedmiotów leżących w promieniu 5 m od siebie, na głębokości od 2 do 4 m.

Uprawnia do wykonywania czynności ratownika WOPRR, udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz pełnienia funkcji kierownika zespołu ratowników w parkach wodnych i na pływalniach.

Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe

WOPR określa się jako specjalistyczne stowarzyszenie ogólnopolskie, skupiające ratowników wodnych na wszystkich akwenach otwartych i krytych.

Powstał 11 kwietnia 1962 r. na mocy zarządzenia Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej (odpowiadający dzisiejszemu Ministrowi Sportu i Turystyki).

Do Państwowego Ratownictwa Medycznego został włączony ustawą z 8 września 2006 r., wydaną przez Ministra Spraw Wewnętrznych. WOPR to także jeden z członków międzynarodowej organizacji ratowników.

Działalność współfinansuje Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Ratowników obowiązują rozmaite stopnie, określające ich umiejętności i doświadczenie, jest to: młodszy ratownik, ratownik, ratownik wodny pływalni, śródlądowy, morski, starszy ratownik wodny. Uprawnieni do pracy w ratownictwie i prowadzenia kursów szkoleniowych są instruktorzy WOPR i instruktorzy-wykładowcy WOPR, może im asystować młodszy instruktor.

Ratownictwo wodne to również dyscyplina sportowa, rozgrywana na plaży lub na basenie. W Polsce jej początki datuje się na 1900 r., kiedy w Warszawie odbyły się pierwsze zawody ratowników.

Do obowiązków ratownika WOPR należy patrolowanie i obserwowanie terenu kąpieliska, reagowanie na sygnał wzywania pomocy. Kontrola urządzeń i sprzętu zapewniających bezpieczeństwo kąpieli a także strefy dla umiejących i nie umiejących pływać.

Wywieszanie na maszcie flagi informującej – flaga biała zezwala na kąpiel, flaga czerwona jej zakazuje. Flagę czerwoną wywiesza się kiedy temperatura wody spadnie poniżej 14˚C, widoczność jest ograniczona do 50 m, szybkość wiatru przekracza 5 stopni w skali Beauforta a fala przekracza 70 cm wysokości (z pienistymi grzywami) oraz występują silne prądy wsteczne.

Ratownik dysponuje odpowiednimi urządzeniami alarmowymi, którymi sygnalizuje nadchodzącą burzę lub inne niebezpieczeństwo, używa ich także kiedy pływający złamią przepisy kąpieliska. W tej sytuacji ma obowiązek zareagować i przywrócić porządek.

Codziennie kontroluje głębokość wody, w razie potrzeby przesuwa miejsce kąpieli lub zamyka je czasowo. Należy do niego także oczyszczanie powierzchni wody i dna zbiornika z przedmiotów zagrażających bezpieczeństwu kąpieli.